ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΒΙΑΣΤΗΣ ΝΤΟΠΙΟΣ ΚΑΙ ΛΕΥΚΟΣ

Στις 19 Ιουνίου κατήγγειλε φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η οποία διαμένει στις φοιτητικές εστίες Μυτιλήνης, τον βιασμό της εντός των εστιών από φύλακα της εταιρείας security, η οποία επιμελείται την φύλαξή τους.  Ύστερα απ’ τη γνωστοποίηση της καταγγελίας προβήκαμε σε κάποιες πρώτες κινήσεις αλληλεγγύης. Αρχικά, πρωτοβουλία ατόμων ανάρτησε δύο πανό που αφορούσαν το θέμα στο Παν/μιο Αιγαίου. Αφού συγκροτήθηκε η Συνέλευση Ενάντια στη Κουλτούρα του Βιασμού, τη Παρασκευή 23/6 έγινε παρέμβαση στα δικαστήρια, όπου με συνθήματα, τρικάκια και ένα πανό δόθηκε ως πρώτη απάντηση στον σεκιουριτά-βιαστή ο οποίος περνούσε από ανακριτή. Πραγματοποιήθηκε βραδινή πορεία, το ίδιο βράδυ, στο κέντρο της Μυτιλήνης, γεγονός το οποίο ενόχλησε φανερά μερίδα προσωπικού-θαμώνων γνωστών μαγαζιών της προκυμαίας, οι οποίοι δε, υποστήριζαν τον βιαστή με φράσεις όπως «αθώο είναι το παλικάρι», «έλα που σας πείραξε, για δύο σφηνάκια παίρνετε τσιμπούκια». Ακόμα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  αναρτήθηκαν φωτογραφίες και βίντεο που στοχοποιούσαν συντρόφους-φισσες, καθώς και σχόλια από φίλους του βιαστή και λοιπούς υπανθρώπους που απειλούσαν ευθέως κόσμο που στέκεται αλληλέγγυος στη φοιτήτρια και σε καθέναν-μιά που δέχεται επιθέσεις σεξιστικής βίας.

Επειδή όμως, οι ευθύνες δεν βαραίνουν μόνο το βιαστή και τους υποστηρικτές του, αλλά βαραίνουν και την πρυτανική αρχή του παν/μιου Αιγαίου, η οποία με με την κατάπτυστη ανακοίνωσή της νίπτει τα χείρας της προκειμένου να μην πληγεί το κύρος του πανεπιστημίου, αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στη κατάληψη του κτηρίου της διοίκησης του παν/μιου Αιγαίου.

Στόχος μας είναι:

Η ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑ-ΒΙΑΣΤΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΧΩΡΟ

ΑΠΟΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΩΝ ΕΣΤΙΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΒΙΑΣΤΗ ΣΤΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΣΤHΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ

Για μας η κουλτούρα του βιασμού είναι ένα διάχυτο κοινωνικό φαινόμενο που δεν είναι προϊόν μιας φυλής, μιας θρησκείας ή μιας τάξης και εκφράζεται μέσω διαφόρων πρακτικών σεξουαλικής παρενόχλησης προτού φτάσει στην επιτομή της πατριαρχικής επιβολής, αυτή του βιασμού. Το πανεπιστήμιο καθώς και κάθε θεσμοθετημένος κοινωνικός φορέας κυοφορεί την πατριαρχική συνθήκη μέσω της επιβολής του κυρίαρχου λόγου στους υπηκόους του, οι οποίοι την αναπαράγουν στο ευρύτερο κοινωνικό φάσμα.

Η «υποτιθέμενη» άγνοια των διοικητικών προσώπων για τις μεθόδους που επιλέγει η εταιρεία security να “προστατεύσει” τους φοιτητές των εστιών σε συνάρτηση με τον πανοπτικό έλεγχο που επιβάλλεται στις εστίες (χτύπημα κάρτας που δείχνει την παρουσία η μη των φοιτητών/-τριών στα διαμερίσματα, αδειοδότηση για τη χρήση κοινόχρηστων χώρων όπως κουζίνα, πλυντήριο, αυστηρός έλεγχος φίλων και συγγενών που φιλοξενούν οι φοιτητές, περιστατικά παραβίασης στα διαμερίσματά τους ,πληρωμή ενοικίου για τα δωμάτιά τους κατά την διάρκεια του καλοκαιριού)έγκειται στα πλαίσια μιας νεοφιλελέ πολιτικής η οποία συνθέτει το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζονται όλα όσα προαναφέραμε.

Για αυτό και εμείς παραμένουμε πιστοί αρνητές κάθε εξουσιαστικής επιβολής, έμφυλης και μη, σε οποιοδήποτε κοινωνικό πεδίο.

ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΕΣ

105FM

ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Το εν λόγω κείμενο έχει ως στόχο να απαντήσει στις συκοφαντικές και αβάσιμες κατηγορίες που εξέδωσε στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα και στην Εισαγγελική Αρχή Πλημμελειοδικών Μυτιλήνης ο γείτονας, οι οποίες εκθέτουν την κατάληψη του Μπινείου και τα άτομα που την απαρτίζουν στην κοινή γνώμη, καθώς και στους αρμόδιους κατασταλτικούς φορείς, ως άνδρο παρανομίας και εγκληματικότητας στην πόλη της Μυτιλήνης.

Ξεκινώντας,  οφείλουμε να διαχωρίσουμε τη κυριότητα του κτηρίου του Μπινείου. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου προέβη σε αγορά του αρχοντικού, δεν προέβη όμως σε καμία ανακαίνιση ολόκληρου του χώρου, παρά μόνο του κτηρίου το οποίο στεγάζει το τμήμα των μεταπτυχιακών φοιτητών. Συνεπώς η υπάρχουσα κατάληψη αφορά κτήρια τα οποία θα αφήνονταν στη μοίρα τους και θα σάπιζαν, όπως τα αναρίθμητα παρόμοια κτήρια που υπάρχουν διάσπαρτα στον αστικό ιστό της Μυτιλήνης και ανήκουν σε «Εκκλησία Α.Ε.» ,  σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς και γενικότερα  στο δημόσιο,  το οποίο παίζει «μονόπολη» με κτήρια τα οποία παραμένουν αδρανή, την ίδια ώρα που πολλά άτομα μένουν χωρίς στέγη.

Κάπου εδώ αξίζει να αναφερθούμε στα «αισθητικά» κριτήρια του γείτονα, καταδικάζοντας τα πρότυπα τα οποία ο ίδιος φέρει στο μικρό του μυαλό και αντικατοπτρίζουν  την εμφάνιση,  την ηλικία και την συμπεριφορά ενός φοιτητή/τριας.  Ίσως αυτό να ξεκαθαρίζει το τοπίο όσων αφορά τη ρατσιστική προδιάθεση που εκδηλώνει  μέσω της «διαμαρτυρίας» του.

Εν συνεχεία,  οι ψευδείς κατηγορίες, οι οποίες προσάπτονται σε ατομικότητες αλλά και στην ίδια την κατάληψη του Μπινείου χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο και με μόνο κίνητρο το κλείσιμο ενός ζωτικού κοινωνικού χώρου, μέσα στα τσιμέντα της πόλης, μόνο τρόμο δε δημιουργεί, αντιθέτως εντείνουν το πάθος για την  προστασία και την λειτουργία αυτής της κατάληψης.

Πιο συγκεκριμένα, στο κείμενο «διαμαρτυρίας» του καταγγέλλει αυτολεξεί:

«Στον πανεπιστημιακό αυτό χώρο γίνεται μόνιμη χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, η μυρωδιά των οποίων εισέρχεται στις κρεβατοκάμαρες του σπιτιού από τα παράθυρα, οι πάσης δε φύσεως και τρόπου ερωτικές συνευρέσεις των θαμώνων μέσα στην αυλή αλλοδαπών, αλλά και ανηλίκων, γίνονται σε κοινή θέα.

Επανειλημμένως εισέρχονται από τον αυλότοιχο εντός της ιδιοκτησίας μου, έκλεψαν εργαλεία κήπου και αξεσουάρ ειδών υγιεινής που εμπορεύομαι, έσπασαν τις κάμερες που είχα, γράφουν συχνά στους εξωτερικούς τοίχους της οικοδομής.

Οι διαδοχικές συναυλίες, οι συγκεντρώσεις, οι κινηματογραφικές προβολές, οι διασκεδάσεις, τα φωτορυθμικά, και η ηχορρύπανση από τα ηχεία στην αυλή που είναι τέτοιας εντάσεως ώστε να τρίζουν τα τζάμια μέχρι το ξημέρωμα, καθιστούν αδύνατη τη διαμονή μας στο σπίτι μας. Σημειωτέον ότι οι εκδηλώσεις αυτές συνήθως αναγγέλλονται με αφίσες που επικολλώνται σε όλη την πόλη».

Γείτονες που προσπάθησαν και προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα που οι εκάστοτε καταλήψεις να εμφανίζονται ως κέντρα ανομίας είναι μια συνηθισμένη τακτική.  Στην προσπάθεια της, μια κατάληψη η ένα αυτοδιαχειριζόμενο στέκι γειτονιάς να πάρει τους περιοίκους με το μέρος της είναι σίγουρο πως θα βρεθεί αντιμέτωπη με πολλά εμπόδια πράγμα που βασίζεται στην κοινωνική ανομοιογένεια, καθώς και στην ιδεολογική διαφοροποίηση που χαρακτηρίζει τον κοινωνικό ιστό. Το γεγονός ότι όλοι βιώνουμε μια εξαναγκαστική συνθήκη φτωχοποίησης δεν μας καθιστά εν δυνάμει επαναστατικά υποκείμενα. Για αυτό το λόγο δεν μας κάνει εντύπωση που ένας μεμονωμένος γείτονας, πιθανόν πιστός στην πλάνη του ιδεολογήματος τις εθνικής ενότητας, μας συκοφαντεί με τέτοιο ξεδιάντροπο τρόπο.

Από την άλλη όμως, όταν μέλη της κατάληψης του Μπινείου βγαίνουν ανοιχτά και καταγγέλλουν πως στον χώρο γίνονται σεξουαλικές συνευρέσεις, μαζώξεις μελών άλλων συλλογικοτήτων, όπου υπάρχει δυνατή μουσική και γενικότερα όταν υιοθετούν και προμοτάρουν την μικροαστική ρητορική του γείτονα κάτω από ένα «αυτοοργανωμένο» πρίσμα εγείρει ερωτήματα. Για εμάς οι καταλήψεις πρέπει να είναι ζωντανοί κοινωνικοί χώροι και όχι απολιθωμένοι χώροι που λειτουργούν ως μέσο άντλησης πολιτικής υπεραξίας, αποχαύνωσης στα πλαίσια της εσωτερικής κατανάλωσης και κάλυψης βαθύτερων εσωτερικών κενών. Όπως είπαμε για εμάς οι καταλήψεις είναι ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ και δεν είναι κτήρια που απλά καπηλεύονται κάποιοι για να κάνουν group therapy.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να δοθεί έμφαση στον αγώνα που πρέπει να γίνει απ’ όλες τις συλλογικότητες του νησιού προκειμένου ο χώρος του Μπινείου να ξαναλειτουργήσει αντιιεραρχικά και αυτοοργανωμένα, δίχως κλειδοκράτορες και αναρχοπατέρες. Ο χώρος του Μπινείου είναι ένα μέρος συνάντησης διαφόρων πολιτικών συλλογικοτήτων, η κάθε μία από τις οποίες μπορεί να έχει διάφορες πολιτικές διαφωνίες με την άλλη, όμως συνυπάρχουν στα πλαίσια της ύπαρξης κάποιων πολιτικών minimum. Ως 105FM έχουμε βιώσει την ακαδημαϊκή αυθαιρεσία όταν κατόπιν εισαγγελικής εντολής κατέβηκε η κεραία του σταθμού από το πανεπιστήμιο και δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να γίνει κάτι παρόμοιο με τον χώρο του Μπινείου.

Καλούμε λοιπόν όλες τις συλλογικότητες και ατομικότητες του νησιού και όχι κλειδοκράτορες και αναρχοπατέρες, να συντονιστούμε προκειμένου να διαφυλάξουμε και να διατηρήσουμε τους ζωτικούς μας χώρους και να μην τους παραδώσουμε βορρά στα νύχια του κράτους και του κεφαλαίου.

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

105FM